Lotnisko w Dżuddzie to główna brama do pobliskiej Mekki, o czym łatwo się przekonać, patrząc na tłumy pielgrzymów w terminalu. Choć rocznie przewija się tędy aż 53 miliony pasażerów, port rzadko wydaje się przepełniony. Przejrzyste oznakowanie i sprawna organizacja sprawiają, że tranzyt przebiega nadzwyczaj gładko.
Kompendium podróżnika
Wszystkie poradniki →Przewodnik po lotniskach
Jak poruszać się po terminalach portów lotniczych
Finanse i płatności
Jak sobie radzić z finansami i nie przepłacić za wypłaty
Oś czasu
Szukasz rzetelnych informacji o podróżach do Azji, porad dotyczących tanich lotów czy sprawdzonych opinii o kantorach internetowych? To miejsce dla ciebie - portal Wiking i Wilkołak prowadzony jest przez pasjonatów dla pasjonatów. Byliśmy w każdym z miejsc, które opisujemy, a fotki są wyłącznie naszego autorstwa.
Najlepiej oceniane
Praktyczne przewodniki
Zobacz więcej inspiracji →Wyspy i plaże
Wysp jest wiele a plaż jeszcze więcej - co wybrać
Świątynie i kultura
Błękitne czy złote świątynie - to częsty dylemat
Ważne zabytki
Podpowiemy które ważne zabytki warte są swojej ceny
Dokumenty, wizy i formularze
Wizy formularz i inne dokumenty potrzebne do podróży
Transport i komunikacja
Wszystko na temat KDP lub systemów metra i ceny
Kuchnie świata
Gdzie zjeść jak lokalni mieszkańcy i co trzeba spróbować
❓ Najczęściej zadawane pytania
Więcej odpowiedzi →W Gwatemali napięcie zasilania wynosi 120 V, co mieści się w zakresie 110–240 V, w jakim działają urządzenia dwunapięciowe, więc bez problemu naładujesz urządzenia mobilne jeśli użyjesz oryginalnej ładowarki. Dodatkowo potrzebna jest przejściówka do gniazd typu A (amerykańskich).
Bilety najłatwiej kupić:
- przez oficjalną aplikację Access by KAI,
- przez stronę internetową booking.kai.id,
- poprzez sprawdzoną apkę tiket.com.
Sprzedaż biletów otwiera się 45 dni przed planowanym odjazdem pociągu, ale miejsce w wagonach Luxury i Compartment dodawane są najczęściej z opóźnieniem. Dlatego najlepiej sprawdzać codziennie, czy są dostępne te wagony. Na liście połączeń będą się wyróżniać ceną powyżej 1 mln rupii - trudno przeoczyć.
Uwaga: podczas rezerwacji trzeba podać numer paszportu. Dokument trzeba okazać przy bramkach kontrolnych na dworcu.
Liczba miejsc w klasach luksusowych jest bardzo ograniczona:
- 26 miejsc w wagonie Luxury (zwykle 2 wagony na skład),
- 16 miejsc w wagonie Compartment (zwykle 2 wagony na cały pociąg).
W weekendy oraz święta państwowe bilety znikają błyskawicznie, dlatego zalecamy rezerwację z jak największym wyprzedzeniem!
Bilet wjazdowy do strefy turystycznej kosztuje 35 000 IDR (7,30 zł) od osoby, ale musicie wiedzieć, że to nie to samo, co wjazd do parku krajobrazowego. Tutaj trzeba zapłacić dodatkowo i koszt wjazdu wynosi 250 000 IDR (ok. 50 zł za osobę). Opłatę uiszcza się przy wejściu na morze piasków lub u organizatora, u którego zamawiacie wycieczkę.
Ciekawostka: jest tajny punkt wejścia dla koni wożących zapasy na Bromo, którym można zejść do morza piasków za darmo - opowiadamy o nim w naszym odcinku serii "Na urlopie".
Wygodny minimalny plan to jedna pełna doba: dojazd wieczorem, a rano śniadanie i wyjście na morze piasku.
Dlaczego nie zaczynać od wschodu słońca? Dokładnie te same obrazki zobaczycie o zachodzie, więc nie widzieliśmy sensu wstać o 3 rano i budzić całego miasteczka (tak, jeepy tak strasznie hałasują, że osoby o lekkim śnie mają obowiązkową pobudkę w środku nocy).
Nasza propozycja planu dnia:
- śniadanie po 9:00,
- zejście tajną ścieżką na morze piasku (podążajcie śladami końskich kup),
- 10:00-15:00 trekking na wulkan i powrót jeepem do miasta,
- 16:30 - wyjazd na punkt widokowy,
- 18:00 lub 18:30 powrót do hotelu,
- następnego dnia śniadanie ok. 9:00,
- powrót do Surabaya.
Wiza turystyczna do Indonezji jest ważna przez 30 dni i pozwala na jednokrotne przedłużenie pobytu o kolejne 30 dni. Obecnie są do wyboru dwie wygodne formy jej uzyskania: e-VOA (online) oraz tradycyjną VOA (on arrival):
Wiza online (e-VOA): Najwygodniejszy sposób, który pozwala ominąć kolejki na lotnisku. Wniosek składa się przed wylotem na oficjalnej rządowej stronie. Sama wiza kosztuje standardowe 500 tysięcy rupii, jednak przy płatności kartą system dolicza opłatę transakcyjną w wysokości 19 tysięcy rupii. W sumie na koncie musimy więc zabezpieczyć 519 tysięcy IDR (ok. 108 zł).
Wiza na lotnisku (Visa on Arrival): Jeśli wolicie załatwić formalności na miejscu, możecie kupić ją w dedykowanym okienku tuż po wylądowaniu w Indonezji. Cena to równe 500 tysięcy rupii, a płatności można dokonać gotówką albo kartą.