Wiking i Wilkołak – Podróże, pomysły i inspiracje

Przejazd kolejami indonezyjskimi (KAI) na tych odcinkach może zająć ok. 6-6,5 godziny (Taksaka) i ok. 4 godzin (Argo Semeru).

Przejazd całego odcinka z Dżakarty do Surabai może zająć od 10 do 12 godzin w zależności od składu pociągu.

Metro jest bezpieczne - często patrolowane przez ochronę, ale jak wszędzie, warto zachować ostrożność, szczególnie wieczorami. Ludzie byli neutralni i spokojni, a niektórzy próbowali do nas zgadywać.

Nam się najbardziej podobało na plaży Ao Sai (na południu wyspy). Poza tym dużo osób kąpało się na plaży Loh Paret - czyli najsłynniejszej plaży na wyspie. Odpływy są niestety wszędzie.

W autobusie i tramwaju, kartę przykłada się tylko raz - przy wsiadaniu. Kupujesz wtedy bilet na 30 minut. Natomiast w metrze przy wejściu i wyjściu ze stacji, tam gdzie są bramki - przykłada się każdorazowo, żeby otworzyć drzwi.

Wygodny minimalny plan to jedna pełna doba: dojazd wieczorem, a rano śniadanie i wyjście na morze piasku.

Dlaczego nie zaczynać od wschodu słońca? Dokładnie te same obrazki zobaczycie o zachodzie, więc nie widzieliśmy sensu wstać o 3 rano i budzić całego miasteczka (tak, jeepy tak strasznie hałasują, że osoby o lekkim śnie mają obowiązkową pobudkę w środku nocy).

Nasza propozycja planu dnia:

• śniadanie po 9:00,
• zejście tajną ścieżką na morze piasku (podążajcie śladami końskich kup),
• 10:00-15:00 trekking na wulkan i powrót jeepem do miasta,
• 16:30 - wyjazd na punkt widokowy,
• 18:00 lub 18:30 powrót do hotelu,
• następnego dnia śniadanie ok. 9:00,
• powrót do Surabaya.