Kolej dużych prędkości zmieniła sposób podróżowania nie tylko pomiędzy wielkimi metropoliami Chin, ale również ułatwia szybkie dotarcie na typowo rolniczą prowincję, coraz częściej umożliwia także szybki i wygodny dojazd do malowniczych miejscowości, jak chińskie Yangshuo, położone wśród krasowych wzgórz w prefekturze Guilin.
Koleje Dużych Prędkości (KDP) w Chinach to największa i jedna z najnowocześniejszych sieci szybkich pociągów na świecie. Nowoczesna sieć połączeń kolejowych nie tylko skraca dystanse, ale też otwiera nowe możliwości rozwoju turystyki i lokalnych społeczności.
Historia i rozwój KDP w Chinach
Pierwsze szybkie pociągi ruszyły w 2008 roku na trasie Pekin-Tianjin. Od tego czasu sieć KDP rozrosła się do ponad 42 000 km, czyniąc Chiny liderem w tej dziedzinie. Do 2035 roku planuje się zwiększenie długości sieci do 70 000 km.
Najbardziej znane linie szybkiej kolei to:
- Pekin-Szanghaj (czas przejazdu ok. 4h 30 min),
- Pekin-Kanton (Guangzhou) (czas przejazdu 8h),
- Szanghaj-Hongkong (czas przejazdu 8h 30 min),
- Kanton-Guilin/Yangshuo (czas przejazdu 2h).
Model CRH2 z charakterystycznym opływowym nosem typu "bullet train", został zaprojektowany do przewozów dalekobieżnych z prędkością do 350 km/h.
Rodzaje pociągów i biletówz
Chiński system kolejowy jest jednym z najbardziej rozwiniętych na świecie i oferuje szeroki wybór pociągów, od supernowoczesnych składów po klasyczne nocne ekspresy.
Pociągi dużych prędkości (High-Speed Rail, HSR) Oznaczenia: G (najbardziej nowoczesne, do 350 km/h), D (szybkie, ale nieco wolniejsze, do 250 km/h), C (krótkodystansowe i aglomeracyjne).
W pociągach są trzy rodzaje klas: pierwsza z czterema fotelami w rzędzie, ekonomiczna z pięcioma fotelami w rzędzie oraz business, ale ta akurat w pociągu do Guilin nie była dostępna.
Ile to kosztuje? Za przejazd ok. 500 km, czyli trwający niewiele ponad dwie godziny, w klasie biznes trzeba zapłacić ok. 300 zł za jedną osobę. Za klasę pierwszą - w zależności od standardu pociągu - od 112 do 160 zł. W drugiej klasie zapłacimy od 70 do 100 zł. W tej samej cenie są również bilety bez gwarantowanego miejsca.
W zależności od typu pociągu i wybranej klasy cena może się różnić diametralnie, jednak w naszym przypadku okazało się, że różnica pomiędzy pierwszą klasą i ekonomiczną nie była tak wysoka, a daje możliwość podróżującej parze mieć rząd na wyłączność, bo w przypadku rzędu z trzema siedzeniami, system losowo wciśnie kogoś najprawdopodobniej przy oknie.
Jak kupić bilety
Zapomnijcie, że kupicie bilety w automacie na dworcu kolejowym, bo żądają podania numeru chińskiej karty ID. Natomiast bez problemu można je kupić przez internet, również na oficjalnej stronie, która od niedawna jest w wersji angielskiej.
Bilety zakupione na 12306.cn są bez prowizji, ale nawigowanie może być nieco uciążliwe z uwagi, na dużą ilość chińskich znaków i małą czcionkę. Bilety można kupić z wyprzedzeniem dwóch tygodni, a przy cenach często podawane są rabaty i ilość dostępnych miejsc. Do zakupu biletów trzeba założyć konto i podać nr paszportu.
Polecamy zainteresować się również aplikacją Trip.com. Tutaj można bilety rezerwować z dużym wyprzedzeniem, ale i tak zostaną one zakupione dopiero po otwarciu sprzedaży, do tego zapłacimy prowizję. Jest jeden plus, bo oddając kontrolę nad zakupem pośrednikowi nie musimy się bawić w pilnowanie terminu.
https://wikingiwilkolak.pl/poradnik/trip-com
Jeśli planujecie podróże kolejami po Chinach, to polecamy kupić lub zarezerwować bilety z większym wyprzedzeniem, bo te szybko schodzą. Zwłaszcza na drugą klasę.
Bilety można również zakupić w aplikacjach WeChat i Alipay. Do zakupu - gdziekolwiek byście je planowali kupić - będzie potrzebny paszport.
Dlaczego? Chiński system kolejowy działa na zasadach podobnych do lotów komercyjnych - czyli wszystko odbywa się na podstawie informacji elektronicznej przypisanej do naszego numeru paszportu. Przy wejściu do kontroli pokazujecie dokument, a później jeszcze przy wejściu na peron. Biletów podczas przejazdu nikt nam nie sprawdzał, ale w sumie po co, jak na peron mogą wejść tylko ludzie do tego uprawnieni.
Procedury na dworcach
Na dużych dworcach jest nieco inaczej niż w małych. Duży ruch podróżnych wymusza zastosowanie specjalnych środków bezpieczeństwa, dlatego będzie tam sprawdzany bagaż, a czasem również kontrola osobista podróżnych.
Wejście na peron możliwe jest najszybciej 15 minut przed przyjazdem pociągu, ponieważ ruch na peronach jest naprawdę duży i co chwilę zatrzymują się przy nim pociągi.
Dworce przypominają lotniska, są na nich różne strefy, a także punkty ładowania urządzeń elektrycznych. Te są jednak oblegane, ale spokojnie - również w pociągach są gniazdka elektryczne.
Na małych będzie dużo prościej. Wejście do holu będzie dozwolone dla wszystkich, ale poczekalnie mogą być limitowane dla pasażerów. Z kolei na peron mogą wejść wyłącznie pasażerowie z ważnym biletem.
Po dotarciu na dworzec docelowy
Po przyjeździe wychodzimy na peron i skręcamy do wyjścia, które zwykle prowadzi piętro niżej. Wymiana pasażerów jest szybka i bezproblemowa.
Obsługa peronu kieruje wysiadających do wyjścia prowadzącego od razu poza teren stacji kolejowej, gdzie najczęściej znajdują się dworzec autobusowy lub przystanek taxi.
W dużych miastach wyjście będzie możliwe od razu do stacji metra, przy czym trzeba zwrócić uwagę przy wejściu na informację "metro inspection free channel, for metro riders only", co znaczy, że możemy wejść do metra bez kontroli bagażu, ale nadal trzeba zapłacić za bilet.
Zaletą nad samolotami często jest uproszczona procedura wejścia na pokład, bo jeśli chodzi o czas podróży - może być porównywalny z samolotem (trzeba jeszcze doliczyć transfery na lotnisko i drobiazgowe kontrole).
Udanych i szybkich podróży!
