Sanktuarium znajduje się w najstarszym budynku w forcie. Wchodząc do środka zobaczymy obraz zatytułowany „Męczeństwo Rizala”. To znak, że wchodzimy do miejsca pamięci orędownika pokoju i równości, który przez całe swoje dorosłe życie toczył z hiszpańskim okupantem nierówną walkę o wolność i godność rodaków.

Świątynia będąca faktycznie małym muzeum ku czci José Rizala, to tylko część większego kompleksu murów obronnych fortu Santiago. Więcej o forcie i Intramuros opowiadamy w innym odcinku naszej serii.

Ekspozycja muzeum jest podzielona na pięć części:

• Pokój kontemplacji, w którym zapoznamy się z przesłaniem Rizala
• Cela więzienna, gdzie spędził ostatnie chwile
• Sala sądowa ze sceną procesu i skazania bohatera
• Wehikuł czasu, w którym znajdują się przedmioty osobistego użytku
• Twórczość związana z Josem Rizalem - obrazy, rzeźby, rękopisy

W oddzielnej sali możemy wysłuchać ostatniego arcydzieła Rizala - wiersza Ultimo Adios (Ostatnie pożegnanie).

Rizal został osadzony w Intramuros w 1896 roku. W przeddzień egzekucji ze smutkiem napisał do rodziny pożegnalny list:

Chciałbym zobaczyć każdego z was przed śmiercią, choć może to kosztować wiele bólu. Przyjdź najbardziej dzielny, mam kilka ważnych rzeczy do powiedzenia.

Świadomy swojego losu, napisał ostatnie niezatytułowane dzieło. Rękopis przekazał swojej siostrze ukryty w lampie naftowej. Dziś poemat znany jest jako Ultimo Adios (Ostatnie pożegnanie), jest uznawany za jedno z największych arcydzieł poezji hiszpańskojęzycznej XIX w.