Dzielimy się praktycznymi spostrzeżeniami z podróży na tej trasie. Postanowiliśmy sprawdzić, jak wygląda cały proces - od odprawy bagażowej, przez salonik z wyjątkowym sąsiedztwem, aż po komfort na pokładzie Airbusa A320. Zapraszamy na relację!

Kilka słów o liniach Citilink

Citilink to indonezyjskie tanie linie lotnicze z siedzibą w Dżakarcie, działające pod hasłem „Better Fly, Citilink". Powstały w 2001 roku przewoźnik jest budżetową marką Garuda Indonesia, a od 2012 roku funkcjonują jako jego osobna spółka zależna (Garuda pozostaje jednak właścicielem blisko 99% udziałów). To czyni Citilink jednym z filarów taniego latania w Indonezji, za zachowaniem odpowiednich dla narodowego giganta standardów.

Przewoźnik dysponuje flotą liczącą około 60 maszyn. Trzon stanowią wąskokadłubowe Airbusy A320 i A320neo, uzupełnione o kilka turbośmigłowych ATR 72-600 obsługujących krótsze trasy regionalne oraz dwa szerokokadłubowe Airbusy A330-900neo. Średni wiek floty to około 12 lat.

Citilink lata przede wszystkim na trasach krajowych - obsługuje kilkadziesiąt kierunków w całej Indonezji, od Sumatry po Papuę, a do tego garść połączeń międzynarodowych w regionie Azji Południowo-Wschodniej. Głównymi bazami przewoźnika są lotniska w Dżakarcie (Soekarno-Hatta) oraz właśnie w Surabai (Juanda), skąd wykonaliśmy nasz lot na Bali.

Lotnisko Juanda w Surabai - pierwsze kroki

Lotnisko Juanda (kod SUB) to jedno z największych lotnisk w Indonezji, które obsługuje zarówno loty krajowe, jak i międzynarodowe. Na podróżników czeka tu sporo udogodnień: stacje ładowania telefonów, sklep Circle K z pełną ofertą przekąsek, napojów i produktów codziennego użytku, a nawet rząd foteli do masażu.

Do dyspozycji zmęczonych podróżą gości jest hostel Tab Capsule - z miniaturowymi kapsułami inspirowanymi japońskim designem, za zaledwie 50 000 rupii za godzinę (ok. 11 zł). W cenie jest kawa lub herbata, przekąski, ładowanie telefonu i laptopa. Dla zmęczonego podróżnika - bezcenne.

Blue Sky Premier Lounge - salonik z butami w tle

Zanim udaliśmy się do bramek, postanowiliśmy skorzystać z saloniku Blue Sky Premier Lounge. Tu zaczyna się historia, którą zapamiętamy na długo, bo salonik w rzeczywistości dzieli lokal z dyskontem obuwniczym. Jakie było nasze zdziwienie, gdy przy bramce zobaczyliśmy stos kartonów z butami - nie byliśmy pewni, czy obsługa dobrze nas skierowała. 

Żarty żartami - pomimo tej oryginalnej aranżacji, salonik spełnił swoją rolę - zostaliśmy w nim niemal trzy godziny. Szeroka oferta gastronomiczna, przede wszystkim indonezyjskich dań, nas po prostu zaskoczyła. Można było sobie samemu skomponować dania i zupy, na szczęście dla nas dostępne były mniej pikantne dodatki i dania, jak np. karbonara. Do woli można było wybierać napoje butelkowane oraz soki z dystrybutorów, kawę czy herbatę parzył barista.

Boarding i pierwsze wrażenia z kabiny

Czas na boarding, który odbywa się według numerów foteli zgodnie z numerem stref (zones). Obsługa naziemna ubrana jest w charakterystyczne koszule inspirowane lokalnym wzornictwem (batik), co nadaje całości indonezyjski, ciepły klimat.

Pokład samolotu Airbus A320 jest w firmowych zielono-białych barwach. Karta bezpieczeństwa dla tej maszyny dostępna jest w kieszeni fotela - w czterech językach: indonezyjskim, angielskim, chińskim i arabskim. Ponadto są magazyn LinkShop z ofertą zakupów pokładowych oraz urocze menu z hasłem na okładce: „Perut Kenyang, Hati Senang" - Pełny brzuch, szczęśliwe serce.

Fotele ustawione są w konfiguracji ekonomicznej 3-3, ze standardową ilością miejsca na nogi, aż byliśmy miło zaskoczeni. Dwóch wyższych Europejczyków zmieści się bez dramatów. Za to ekranów rozrywki pokładowej nie uświadczymy.

Na trwającym niespełna godzinę locie serwis jest ograniczony. Obsługa samolotu oferuje do kupienia jedynie przekąski i napoje, za to sprawnie i uprzejmie, a lądowanie w Bali było punktualne.

Polityka bagażowa

Przy zakupie biletów na większość lotów dostępny jest bagaż rejestrowany do 10 kg, dlatego spokojnie można nadać większe plecaki, a na pokład można zabrać jedną torbę kabinową 56×36×23 cm wraz z torbą o wymiarach znanych z Europy - 40×30×10 cm. Oba bagaże mogą mieć łącznie 7 kg, ale nikt tego nie sprawdzał. Odprawy bagażowej dokonuje się przy zielonych stanowiskach Citilink. 

Surabaya jako baza wypadowa na wulkan Bromo

Surabaya to idealne miasto startowe do odwiedzenia spektakularnych atrakcji Azji Południowo-Wschodniej - wulkanu Bromo (Gunung Bromo), pobliskich wulkanów i wodospadów. 

Z centrum Surabai lub z lotniska do centrum Cemoro Lawang jedzie się od 3 do 3,5 godziny. Jednak tym razem zrezygnowaliśmy z przejazdu lokalną komunikacją przez Probolinggo - zależało nam na czasie i wpadliśmy na pomysł, aby zamówić sobie prywatnego kierowcę. Więcej o tym opowiadamy w naszym filmie na kanale YouTube przy okazji omawiania trekkingu na Bromo. 

Luksusowe pociągi z Dżakarty i Yogyakarty

Surabaya to drugie największe miasto Indonezji i jeden z największych węzłów kolejowych kraju. Dla turystów istotny jest tutaj dworzec Surabaya Gubeng, gdzie zatrzymuje się większość pociągów, jest też najlepiej skomunikowany z centrum miasta. Z lotniska do dworca Gubeng jedzie się około 30-45 minut.

Na trasie Dżakarta-Surabaya kursuje flagowy skład narodowych linii kolejowych - Argo Bromo Anggrek, jeden z najbardziej luksusowych pociągów w Indonezji. Przejazd ze stolicy trwa około 10 godzin, a z Yogyakarty jedzie się ok. 5 godzin.

Pociąg oferuje klimatyzowane wagony klasy executive i business, wagon restauracyjny i przestronne rozkładane fotele, bardziej wygodne niż te z samolotów. Na trasie można zarezerwować pierwszą klasę, Luxury czy Compartment - czyli prywatny salon z rozkładanym fotelem.

Kolej jest ciekawą opcją dla tych, którzy chcą połączyć zwiedzanie świątyń Borobudur i Prambanan z podróżą na Bali przez Surabayę, odwiedzając po drodze Bromo. 

Rezerwację biletów kolejowych w Indonezji najłatwiej zrobić na smartfonie przez aplikacje KAI Access lub Tiket.com.

O luksusowych podróżach kolejami po Jawie opowiadamy w odcinku “Na urlopie” - szukajcie na naszym kanale YouTube.

Do zobaczenia w podróży!