Prace przy budowie obecnego gmachu Pałacu rozpoczęto w 1962 r., w następstwie rozbioru ruin wcześniejszego kolonialnego budynku.
Pałac powstał według projektu Ngo Viet Thu, uznanego wietnamskiego architekta, laureata nagrody Grand Prix de Rome. Architekt w typowy dla siebie sposób połączył nowoczesną sztukę z tradycyjną architekturą orientalną. Projekt znajduje odzwierciedlenie we wschodniej filozofii. Rzut budynku pokrywa się ze starożytnym symbolem oznaczającym szczęście (good fortune).
Nowe otwarcie
Uroczystego otwarcia 31 października 1966 r. dokonał Nguyễn Văn Thiệu ostatni Prezydent Wietnamu Południowego.
Pałac Zjednoczenia znany jest nie tylko ze swojej wartości historycznej, ale także ze względu na wyjątkową architekturę i oryginalne wyposażenie.
Polecamy zobaczyć to na własne oczy - tutaj czas zatrzymał się w 1975 roku. Częścią ekspozycji są oryginalne meble i wystroje pomieszczeń, z których każda może pochwalić się wyjątkową historią.
Odwiedzając kolejne pomieszczenia, możemy zobaczyć kadry z przeszłości, a z opisów i audioprzewodników dowiedzieć się więcej o ukrytych w nich historycznych niuansach. Poniżej prezentujemy kilka z nich.
Pałacowe sale i gabinety
Sala bankietowa w Pałacu Zjednoczenia powstała z przeznaczeniem do obsługi wydarzeń dla 100 gości. W jej centrum zawieszono ogromny obraz przedstawiający sceny z chińskiego poematu o narodowej jedności.
Sala gabinetowa, w której odbywały się posiedzenia rządu, z prezydentem na czele, ostatni raz był świadkiem ważnego spotkania 29 kwietnia 1975 roku, czyli dzień przed upadkiem Sajgonu.
Salon gościnny prezydenta podzielony jest na dwie części. W pierwszej znajduje się 12 stylowych foteli. Aż sześciokrotnie zasiadała na nim amerykańska delegacja z doradcą prezydenta Nixona - Henrym Kissingerem.
Gabinet prezydencki urządzony bardzo skromnie - znajduje się w nim biurko z fotelem oraz niewielki salonik ze stolikiem i krzesełkami.
Izba Rady Bezpieczeństwa Narodowego jest pomieszczeniem, w którym podejmowano wszelkie ważniejsze decyzje.
Izba Ambasadorów powstała jako miejsce do przyjmowania zagranicznych delegacji. Urządzony w japońskim stylu pokój należy do najładniejszych w pałacu. Składający się z czterdziestu części obraz przedstawia “Deklarację zwycięstwa nad Ming”.
Salon gościnny Pierwszej Damy - w ramach obowiązków państwowych żona prezydenta również przyjmowała gości. W tym celu udekorowano dla niej oddzielne pokój.
W Pałacu Zjednoczenia mieści się sala kinowa, w której mogły być wyświetlane filmy, a także organizowane niewielkie przedstawienia.
Salon gier zrobił na nas największe wrażenie. To pokój w stylu mid-century, którego celem było wypracowanie formy idealnej, łączącej atrakcyjny wygląd mebli z funkcjonalnością i ergonomią.
Hol główny na parterze nie należy do wystawnych, ale zachwyca przestrzenią. W jego centrum znajduje się owalny dywan, a w głębi otwarta klatka schodowa.
Na dachu Pałacu Zjednoczenia zawsze znajdował się helikopter, gotowy zabrać prezydenta w dowolne miejsce o dowolnej porze. Maszyna amerykańskiej produkcji znajduje się na dachu do dnia dzisiejszego, a wymalowane nieopodal czerwone koła na dachu Pałacu Zjednoczenia oznaczają miejsca gdzie spadły bomby zrzucone podczas próby zamachu 8 kwietnia 1975 roku.
Położony na działce o powierzchni 12 ha pałac otoczony jest niewielkim parkiem. Na dziedzińcu, jeszcze od czasów pierwszego pałacu, znajduje się okrągły trawnik o średnicy 102 metrów, a w jego środku - fontanna.
Próba zniszczenia Pałacu
8 kwietnia 1975 roku południowo wietnamski pilot Nguyễn Thành Trung zbombardował Pałac Niepodległości (źródła podają, że był szpiegiem z północy, który przeniknął do armii południa), a następnie wylądował na lotnisku kontrolowanym przez Ludową Armię Wietnamu. Thiệu nie odniósł żadnych obrażeń, a pałac nie uległ większym uszkodzeniom.
Dziś na dachu można zobaczyć czerwone punkty - oznaczają miejsca upadku bomb.
Po ucieczce na północ Trung służył w Armii Wietnamskiej do 1990 roku. Po przejściu do służby cywilnej został pilotem Vietnam Airlines, a ostatecznie wiceprezesem narodowego przewoźnika. W 2005 roku Nguyễn Thành Trung jako pierwszy Wietnamczyk pilotował Boeinga 777 w barwach Vietnam Airlines.
O godzinie 10:45 30 kwietnia 1975 roku czołg armii północno wietnamskiej sforsował bramę, oficjalnie kończąc wojnę. Po upadku Sajgonu nazwę gmachu zmieniono na Pałac Zjednoczenia.
Jak dojechać do Pałacu Zjednoczenia
Pałac Zjednoczenia znajduje się w Dystrykcie 1, w samym sercu miasta. Sąsiaduje z najważniejszymi atrakcjami turystycznymi: katedrą Notre Dame, Pocztą Centralną i dwoma parkami - 30 Kwietnia oraz Tao Dan, dlatego do Pałacu można dotrzeć na piechotę przy okazji zwiedzania centrum miasta - to niewiele ponad kilometr od rzeki Sajgon.
Na lewo od głównego wejścia znajduje się spory market ze street foodem, natomiast ok. 400 m na północny-zachód od Pałacu Zjednoczenia siedzibę ma Muzeum Pozostałości Wojennych.
Ile kosztuje bilet do Pałacu Zjednoczenia
Bilet normalny upoważniający do zwiedzania Pałacu kosztuje 40.000 dongów (7,20 zł), a dla dzieci 10.000 dongów (1,80 zł).
Pakiet łączony na zwiedzanie Pałacu oraz wystawy Norodom kosztuje odpowiednio - 65.000 dongów (12 zł), a dla dzieci 15.000 dongów (2,70 zł).
biletu wstępu do Pałacu - 40.000 dongów (ok. 7 zł 20 gr.)
Co było tam wcześniej?
Wraz z biletem do pałacu otrzymaliśmy wejściówkę na wystawę “Od Norodomu do Pałacu Zjednoczenia 1868-1966”, która ukazuje historię uprzednio istniejącego w tym miejscu kolonialnego gmachu - od powstania i zburzenia, aż do budowy współczesnego pałacu.
Wystawa "Od Norodomu do Pałacu Zjednoczenia 1868-1966" ilustruje dramat wietnamskiego społeczeństwa, którego “ucywilizowanie” stało się dla Francuzów priorytetem.
biletu wstępu na wystawę - 25.000 dongów (ok. 4 zł 45 gr.)
Neobarokowy pałac w Sajgonie zbudowano z przeznaczeniem na siedzibę francuskiego gubernatora - miał imponować mieszkańcom Sajgonu potęgą i bogactwem Francuzów. Odnotowano, że do jego budowy wykorzystano m.in. 580 m3 betonu, 600 m3 francuskiego granitu oraz 4.860.000 cegieł. Prace wykończeniowe i dekoracyjne trwały jeszcze dwa lata po oficjalnym otwarciu.
Gdy stolicą francuskiej kolonii zostało Hanoi, gubernator opuścił budynek na stałe, ale był on używany jeszcze do celów ceremonialnych. W 1954 roku Francuzi przekazali pałac w Sajgonie rządowi Wietnamu Południowego, który podjął decyzję o urządzeniu w nim prezydenckiej rezydencji.
W galerii znajduje się dużo zdjęć dawnego pałacu, dlatego naszym zdaniem warto zakupić łączony bilet.
