07-02-2016

#002 - Ateny, część 3 - Pireus

Autor: Sebastian (Wilkołak)
Port Pireus
Fot. Sebastian Janek

Ostatniego dnia wycieczki postanowiłem zobaczyć na własne oczy wakacyjne atrybuty Grecji. Choć znajdowałem się w środku niemal 4 milionowej metropolii, to bardzo chciałem zobaczyć morze.

W Atenach nie ma z tym problemu. Jest odpowiednia linia metra aż do wybrzeża. Ostatnia stacja znajduje się prawie na nabrzeżu w mieście Pireus, które jest częścią aglomeracji ateńskiej. Wylądowałem w porcie – dosłownie, na nabrzeżu skąd odpływały ogromne promy, a każdy okoliczny skwerek i klomb zajmowali uchodźcy.

Pireus

Pireus to miasto portowe w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Attyka, w regionie Attyka, w jednostce regionalnej Pireus, w południowo-zachodniej części aglomeracji ateńskiej – na wysuniętym półwyspie z trzema bajecznymi zatokami. W 2011 roku liczyło 163 688 mieszkańców – jest to zatem bardzo spora „mieścina”.

Najwyższą wznoszącą się tam górą jest Munichia (86,5 m), na której w okresie macedońskim znajdował się gród. Trzy okrągłe zatoki (Pireus, Zea i Munichia) stanowiły naturalne porty, które Temistokles w 493 p.n.e. połączył z Atenami Długimi Murami. Pireus był najważniejszym portem starożytnych Aten. Usytuowany w doskonale ufortyfikowanej naturalnej zatoce, dzielił się na trzy mniejsze porty: Kantharos, Zea i Munichia.

W czasach wczesnego antyku Pireus był kamienistą wyspą (Munichia - współcześnie Kastella), połączoną z lądem wąską, zalewaną przez morską wodę ścieżką, która w suchym okresie była wykorzystywana do pozyskiwania soli. Nazywała się Halipedon (pole solne) i jej błotniste podłoże pozwalało, mimo trudności, na jej przebycie.

Z portu postanowiłem udać się na południe, do pierwszej zatoki. Po przejściu przez jeden z placów miasta – zabudowany ładnymi kamieniczkami – znalazłem się w zatoce Limena. Cumowały tam liczne jachty. Obszedłem go dookoła specjalnym deptakiem – bardzo ładny widok na zatokę i otwarte morze (za falochronem). Następnie trafiłem do ośrodka sportowego Dimotiko Kolimvitirio Pireos, przy którym była kamienista plaża z widokiem na małą skalistą wysepkę. Nacieszyłem oczy pięknym widokiem i ładną pogodą, było powyżej 20 stopni. W dalszą drogę udałem się nabrzeżem oglądając port i zabudowę miejską, aż doszedłem do kolejnej stacji metra. Stamtąd wróciłem do centrum.

Metro ateńskie to system szybkiej podziemnej kolei miejskiej obejmujący stolicę kraju i kilka pobliskich miejscowości. Z Aten można się dostać m.in. do portu Pireus, a także do lotniska. Pierwszą linię otwarto w 1904. W 2000 roku otwarto kolejne dwie linie. W 2004 roku metro ateńskie świętowało swoje 100-lecie istnienia. Obecnie posiada 65 stacji na trzech liniach o łącznej długości 77 km.

metro ateny

Po powrocie do centrum, już pod wieczór udałem się do kolejnego muzeum:

Narodowe Muzeum Archeologiczne

Muzeum gromadzi zabytki archeologiczne z obszaru Grecji od czasów prehistorycznych do późnego antyku. Jest największym muzeum w Grecji oraz jednym z ważniejszych na świecie. Budowa obecnego muzeum rozpoczęła się w 1866 roku i została zakończona w 1889. Sfinansowano ją ze środków rządu greckiego, Greckiego Towarzystwa Archeologicznego i społeczeństwa Myken.

Początkowo muzeum nosiło nazwę Muzeum Centralne. Nazwa została zmieniona na obecną w 1881 roku przez premiera Grecji Charilaosa Trikupisa. Podczas II wojny światowej muzeum zamknięto, zaś eksponaty umieszczono w opieczętowanych skrzyniach i zakopano w celu uniknięcia ich zniszczenia i grabieży. W 1945 zbiory ponownie udostępniono.

W południowym skrzydle mieści się muzeum epigrafii z najbogatszą na świecie kolekcją inskrypcji. Muzeum inskrypcji rozbudowano w latach 1953-1960 według projektu Patroklosa Karantinosa.

Muzeum jest podzielone na działy:

  • prehistoria (neolit, kultura cykladzka, kultura mykeńska)
  • rzeźba (od epoki archaicznej VIII w. p.n.e. aż po hellenistyczną, III i II w p.n.e.)
  • ceramika (od stylu geometrycznego IX w. p.n.e. do końca IV w. n.e.)
  • odkrycia z Santorynu
  • metalurgia
  • sztuka starożytnego Egiptu
  • starożytny Bliski Wschód

Osobny dział z eksponatami związanymi z wrakiem z Antykithiry, z oddzielną salą, poświęconą oryginałowi, modelom i multimedialnym prezentacjom Mechanizmu zegara z Atnykithiry. Ponadto samodzielne mniejsze zbiory obejmują przedmioty z brązu, biżuterię oraz freski z wyspy Tira, które powstały pod silnym wpływem minojskim.

To był ostatni punkt wycieczki. Zostało jeszcze zakupienie pamiątek i powrót do domu.


Media

Ateny, ostatni dzień wycieczki
Spoiled Lizard Productions

Galeria


Oceń ten artykuł
(0 głosów)
Udostępnij

Sebastian (Wilkołak)
Sebastian (Wilkołak)

Zapalony podróżnik, sportowiec amator, miłośnik minimalizmu, dobry organizator.
W podróży ceni sobie poznawanie ludzi i odkrywanie nowych miejsc. Dlatego nie ma mowy o dwutygodniowym pobycie w tym samym miejscu. Lub zwiedzać dynamicznie, posiada zdolności translokacji - dziś tu, jutro 12000 km dalej ;)
W Polsce mieszka w najpiękniejszym mieście, a co weekend stara się wyskoczyć jak najdalej, aby... zwiedzać.

Komentarze

  • tatry-02.jpg
  • skalne-1.jpg
  • slupsk.jpg
  • Darlowo-7.jpg
  • Swieradow-2.jpg
  • Darlowo-1.jpg
  • bratyslawa.jpg
  • lwow-cmentarz.jpg
  • gdansk.jpg
  • Mielno-2.jpg

 

Formularz kontaktowy

W przypadku uwagi lub pomysłu wypełnij poniższe pola i naciśnij przycisk "wyślij wiadomość".

©2017 Z butami przez świat.

Wszelkie bilety i hotele dawno zabookowane.
Ale prawa do tekstów, fotek i filmów zastrzeżone.

Polityka prywatności